Ogniotrwałe cegły magnezytowe

Cegły magnezytowe dzielimy na wypalane i nie wypalane. Cegły magnezjowe spalone dzielą się na cegły magnezjowe wiązane silikatowo, cegły magnezjowe wiązane bezpośrednio i cegły magnezjowe wiązane ponownie. Niewypalone cegły magnezjowe dzielą się na cegły magnezjowe wiązane chemicznie i cegły magnezytowe wiązane asfaltem.

Surowcem cegieł magnezytowych jest głównie magnezyt, a jego podstawowym składnikiem jest MgCO3. Po kalcynacji w wysokiej temperaturze, a następnie rozdrobnieniu do określonej wielkości cząstek, staje się spiekaną magnezją. Magnez jest zwykle stosowany jako materiał do naprawy pieców i materiał do ubijania. Magnezja z niewielką ilością zanieczyszczeń (ω (CaO)<2.5%, ω (SiO2) <3.5%) is used as a raw material for making magnesia bricks.

Cegły magnezytowe dzielą się na dwa rodzaje: cegły magnezytowe spiekane i cegły magnezytowe wiązane chemicznie, zgodnie z różnymi procesami produkcyjnymi. Cegły magnezjowe spiekane są wytwarzane z-wypalonego magnezu o odpowiednim stosunku wielkości cząstek, z dodatkiem solanki (roztwór wodny MgCl2) i płynnych odpadów masy celulozowej kwasu siarkowego jako środków wiążących, pod ciśnieniem, formowane i wypalane w wysokiej temperaturze 1550–1650 stopni. Cegły magnezytowe związane chemicznie nie podlegają procesowi wypalania. Po wymieszaniu spieku magnezjowego według proporcji wielkości cząstek dodać odpowiednią ilość mineralizatora i środka wiążącego, sprasować i uformować, a następnie wysuszyć gotowy produkt. Cegły magnezjowe wiązane chemicznie mają niższą wytrzymałość i wydajność niż cegły magnezytowe spiekane, ale są tańsze, o ponad połowę tańsze od cegieł magnezytowych spiekanych. Stosowany jest w częściach o mniej wymagających wymaganiach użytkowych, takich jak piece grzewcze i dna pieców wgłębnych.

Cegły magnezytowe to alkaliczne materiały ogniotrwałe, które mają dużą odporność na alkaliczny żużel, ale nie są odporne na erozję kwaśnego żużla. W wysokiej temperaturze 1600 stopni mogą reagować w kontakcie z cegłami krzemionkowymi, cegłami glinianymi, a nawet cegłami o wysokiej zawartości tlenku glinu. Ogniotrwałość cegieł magnezytowych przekracza 2000 stopni, ale temperatura mięknienia obciążenia wynosi tylko 1500 ~ 1550 stopni. Co więcej, przedział temperatur od zmiękczenia do 40% odkształcenia jest bardzo mały, tylko 30 ~ 50 stopni. Stabilność termiczna cegieł magnezytowych jest również słaba, co jest ważną przyczyną uszkodzeń cegieł magnezytowych.

W piecach grzewczych i piecach wgłębnych cegły magnezytowe stosuje się głównie do utwardzenia dolnej warstwy wierzchniej pieca i dolnej części ściany pieca wgłębnego. Może oprzeć się erozji kamienia tlenku żelaza.

Ogniotrwałość cegieł magnezytowych może osiągnąć ponad 2000 stopni, a temperatura mięknienia ładunku zmienia się znacznie w zależności od temperatury topnienia fazy cementującej i ilości fazy ciekłej wytwarzanej w wysokich temperaturach. Ogólnie rzecz biorąc, temperatura początkowa mięknienia cegieł magnezytowych wynosi od 1520 do 1600 stopni, podczas gdy cegły magnezytowe o wysokiej{{4}czystości mogą osiągnąć 1800 stopni. Temperatura początkowa mięknienia ładunku cegieł magnezytowych nie różni się zbytnio od temperatury zapadania. Szybkość rozszerzania liniowego cegieł magnezytowych w temperaturze 20 ~ 1000 stopni wynosi zazwyczaj 1,2% ~ 1,4% i jest w przybliżeniu liniowa. Gdy w cegle w wysokich temperaturach pojawi się faza ciekła, następuje gwałtowny skurcz. Przewodność cieplna cegieł magnezytowych jest wysoka, ustępując jedynie cegle węglowej i cegle z węglika krzemu wśród wyrobów ogniotrwałych i maleje wraz ze wzrostem temperatury. Odporność na szok termiczny cegieł magnezytowych jest słaba. Poprawa czystości cegieł magnezytowych może odpowiednio poprawić odporność na szok termiczny. Cegły magnezytowe mają bardzo słabą odporność na kwaśny żużel. Podczas użytkowania nie mogą mieć bezpośredniego kontaktu z cegłami silikatowymi. Do ich oddzielania zwykle używa się cegieł neutralnych. Przewodność cegieł magnezytowych w normalnej temperaturze jest bardzo niska, ale nie można jej zignorować w wysokich temperaturach (takich jak 1500 stopni). Jeśli jest stosowany na dnie pieca elektrycznego, należy zwrócić na to uwagę.

Surowce magnezowe kruszy się na materiały ziarniste i proszki. Po wymieszaniu w określonym stosunku dodaje się środek wiążący w celu ugniatania gliny w błoto, a następnie z wypalonych cegieł magnezjowych przetwarza się je w wypalane cegły magnezjowe w procesach takich jak kształtowanie, suszenie i wypalanie. Temperatura wypalania zwykłych cegieł magnezytowych wynosi zazwyczaj 1500–1650 stopni, podczas gdy temperatura wypalania cegieł magnezytowych-o wysokiej czystości sięga 1700–1900 stopni. Proces produkcji cegieł magnezytowych wiązanych chemicznie jest w zasadzie taki sam, z tą różnicą, że łączy się go ze spoiwami chemicznymi bez wypalania-w wysokiej temperaturze i wymaga jedynie odpowiedniej obróbki cieplnej w-temperaturze w celu wytworzenia niespalonych cegieł magnezytowych.

Uwaga: Cegły magnezytowe mają słabą odporność na hydratację i łatwo ulegają uwodnieniu pod wpływem wody, powodując pęknięcia i zmniejszając ich wytrzymałość. Dlatego podczas przechowywania i transportu należy zwracać uwagę na wilgoć, deszcz i śnieg.