Magnezyt topiony w dużych kryształach

Magnezjajest jednym z surowców do materiałów ogniotrwałych. Znany również jako surowiec ogniotrwały magnezjowy, odnosi się do surowców zawierających MgO jako główny składnik i peryklazę jako główną fazę krystaliczną. Magnezję można podzielić na dwie kategorie: magnezję spiekaną i magnezję topioną. Dzisiaj producent tlenku magnezu krótko podsumowuje magnezję spiekaną i magnezję topioną.

Spiekanemagnezjato blok spiekany otrzymywany w wyniku kalcynacji naturalnej rudy magnezytowej MgCo3 w wysokiej temperaturze, a następnie kruszony i przesiewany. Lub surowiec w postaci tlenku magnezu otrzymywany przez całkowite spiekanie wodorotlenku magnezu z wody morskiej lub solanki w temperaturze 1450-1900 stopni. Ogólnie rzecz biorąc, magnezja spiekana odnosi się do produktu otrzymywanego w wyniku kalcynacji magnezytu jako surowca. Ponieważ temperatura spiekania magnezytu jest wysoka, a stopień spiekania jest dobry, magnezję spiekaną nazywa się również magnezją całkowicie wypaloną. Magnez jest inny. Jest surowcem do produkcji zwykłych cegieł magnezytowych i niekształtowanych materiałów ogniotrwałych.

Stopiona magnezjato surowiec magnezjowy powstający w wyniku topienia naturalnego magnezytu,-lekko spalonego proszku magnezji lub spiekanej magnezji w elektrycznym piecu łukowym w wysokiej temperaturze 2750 stopni. Ze względu na swoją wytrzymałość, odporność na korozję i obojętność chemiczną jest lepszy niż spiekana magnezja. Peryklaza ma duże ziarna kryształów, zwartą strukturę, dobrą odporność na żużel i doskonałą stabilność objętościową w wysokiej temperaturze. Coraz częściej zastępuje on spiekany magnezję i magnezowe-węglowe materiały ogniotrwałe. Jest dobrym surowcem do produkcji-podstawowych cegieł wysokiej jakości, produktów-zawierających węgiel i niekształtowanych materiałów ogniotrwałych.

Gdymagnezytjest kalcynowany w temperaturze 700-950 stopni, cały dwutlenek węgla ulatnia się, a powstały tlenek węgla jest miękki, porowaty, luźny i łatwy do aglomeracji (zwany także magnezją kaustyczną), którego nie można używać do odlewania. Magnez używany do odlewania musi być tak zwanym magnezją paloną, kalcynowaną w temperaturze 1550-1600 stopni. Po kalcynacji w wysokiej temperaturze tlenek magnezu krystalizuje, tworząc peryklazę, cząstki są gęste i twarde i nie uwodnią się, więc nie będzie już występować skurcz. W przeciwnym razie odlewy stosowane jako piasek rdzeniowy są podatne na pory, a stosowane jako powłoki powłoka jest podatna na pęknięcia.